Guðmundur munkur

Aumingja ég

2006-03-30T09:41:00.000Z

Ég held að ég hati ekkert jafn mikið eins og að vera með kvef og almennan slappleika, ég var frá vinnu síðasta þriðjudag vegna þessa og ég get svarið að dagurinn var sem vika að líða. Er sem betur fer að skríða saman, enda getur ekki verið að nokkur maður eigi jafn bágt og upplifi þær vítiskvalir sem ég þarf að þola þegar ég er veikur, fyrir utan kannski alla aðra karlmenn.

Læt þessa snilld fylgja til að létta okkur uppúr gráma hversdagsleikans, maðurinn er bara snillingur.

Hestar og menn

2006-03-20T10:33:00.000Z

Nei þetta er ekki Öskudagsmynd þótt ótrúlegt sé. Þessi afar skemmtilega mynd er tekin á söngvakeppninni sem haldin var um síðustu helgi. Keppnin var hin ágætasta enda nær fullt hús og stuð á liðinu. Brynja rúllaði þessu upp með flottri útgáfu af Janis Joplin laginu Me and Bobby McGee. Svo mjög fékk þessi flutningur á þá Vallabræður, að þeir stukku upp úr sætum sínum, æjuðu og óuðu, tilbáðu æðri máttavöld, féllust í faðma og fögnuðu sem óðir væru. Eftir að hafa fagnað eins og Húsvíkingar álverinu, skáluðu þeir í botn og skildist ekkert hvað þeir sögðu restina af kvöldinu. Næstu sæti tóku þeir Gústi ,,bjargvættur” og Hafþór Hallmunds, voru báðir ágætir en ég hefði frekar kosið Sveinbjörgu og Munda í annað og þriðja, en missi samt ekkert svefn yfir þessu.

Síðasta laugardagskvöld fór ég á hestasýningu í reiðhöllinni á Blönduósi. Já þið lásuð rétt. Kjartan í sjoppunni plataði mig með og skal það tekið fram að loforð um bjór, partý og koníak átti engan þátt í þessu ferðalagi mínu..............
Við komum vel tímanlega í höllina en þá var nær uppselt, og neyddumst við því til að sitja eins og fiskibollur í dós úti í horni á einhverjum þeim harðasta trébekk sem mitt rassgat hefur þurft að þola. Mér hefði ekki liðið verr á hnakklausu reiðhjóli.

En sýningin var ágæt, atriðin frekar rislítil fyrir hlé en batnaði til muna eftir það. Langlíflegasta atriði kvöldsins var tvímælalaust þegar Kjartan gólaði uppfyrir sig eins og smástelpa og henti sér í fangið á Haddý eftir að einhver ferfætlingurinn hneggjaði, já hann missti svo sannarlega kúlið um tíma. Önnur góð atriði voru sýningin hjá ræktunarbúinu á Völlum, Rauðu dívurnar (Hedda og félagar), Merin hennar Helgu Unu og að sjálfsögðu Töltmeistarinn sem hefði jafnvel fengið Björgvin Brynjólfsson til að sýna vott af áhuga á hestamennsku, annan en til átu.
Að lokum vil ég biðja heyrnarlausa dj-inn að henda Best of Haddaway disknum og setja bara eitthvað annað á fóninn á næstu sýningu, þetta meiddi meira en trébekkurinn.

Versti dagur ársins

2006-03-03T20:11:00.000Z

er án vafa Öskudagur, það jaðrar við mannréttindabrot að heyra lögin Hafið bláa hafið, Gamli Nói og Ég vildi ég væri (orðinn skipstjóri), hvað þá að heyra þau 50 sinnum sama daginn. Ég heiti því að vera ,,veikur" alla Öskudaga framvegis.

Auglýsing

2006-02-16T13:02:00.000Z

í dag er svokallaður mílusteinn í sögu Rónafélags Húnaþings og Stranda. Í dag hefur verið tekin ákvörðun miðstjórnar félagsins um að selja einn ástkærasta meðlim félagsins í svo óforskömmuðu mansali, að líknarfélögum blöskrar.

Hér er á ferðinni okkar kæri rónabíll.

Rónabíllinn hefur verið á meðal vor í nokkur ár, eða allt frá því að hann sleit barnskónum í faðmi Dóra á þverá. strax tókust ástir með anganum og hans nýju eigendum, þar sem margur hringurinn var farinn seint að kveldi til að gá hvort nýlegar viðbætur virkuðu ekki eins og skildi. Ótal mannstundum eyddu velunnarar í iðrum kauða við slíkar bætur. Eftir kaupin var til að mynda sætaskipan breytt þannig að vel fer nú um 7 í eldhúsinu. "rauða herbergið", sem hefur öðlast himneskan sess meðal þreyttra þjóðhátíðarfara, var opnað snemmsumars 2004 og dagblaðakóverið sem prýðir kjölinn kom ári seinna. Þá var stýrishúsið málað fögrum gulum litum á afar köldu júlíkvöldi sama ár.

Læknar votta það að Dóra sé ekki enn orðið heitt á fingrunum eftir þann hildarleik.

Úr rónabílnum hefur margt misjafnt komið.

-Í honum var lagið kremkex sungið að meðaltali þrisvar sinnum á klukkustund, frá klukkan 11 að morgni og framúr á síðustu þjóðhátíð.

-Af svölum bílsins var gefið popp í bílabíói síðasta sumar. Allar áætlanir um magn popps sprungu, svo að Döllu brá við allt poppið sem fram fór í eldhúsinu hjá henni. Kunnum við henni okkar bestu þakkir fyrir skjót viðbrögð.

-Kári smiður var í honum sömuleiðis gæsasteggjaður, þar sem met var sett í áfengisdrykkju innan ökutækis á ferð. Hreingerningin tók þrjá daga.

-Nú, að mati dómnefndar hafa verið farnir átta vatnsneshringir á bílnum, þar af tveir sama daginn síðasta sumar. Það merkilega við það er að Skúli fór ekki neina þeirra, hvorki í gæsaleit né -sýningu...

-Síðustu tvö ár hefur bíllinn verið notaður á tvær þjóðhátíðir, þar sem hann var keyrður suður á bóg rafmagnslaus í annað skiptið og í 80 vindstigum í hitt. Þá hafa jafnmargar ferðir verið farnar á hestamannamót utan húnaþings; fjórðungsmót dalamanna, þar sem loji rauðhaus keyrði á nýju landsmótsmeti og á eitt landsmót á hellu. Hefur verið gerður góður rómur eingöngu af bílnum á þessum mannamótum.

Listinn er nánast ótæmanlegur.

Þeim sem áhuga hafa á að bætast í keðju skemmtilegra manna sem hafa átt hlutdeild að bílnum, er bent á að hafa samband við eigendur. Halldór bethson svarar köllum í Sparisjóðnum, Skúli húdd hilla"djöfull-ertu-orðinn-feitur-þú-verður-að-koma-með-okkur-hróa-upp-á-fjöll"son er einnig memm, en hvar hann er að finna er ekki vitað. Ritarinn tekur svo við tilboðum í útibúi Rónafélagsins í Tékklandi.

Öllum tilboðum verður svarað, nema ef þau eru hlægilega lág.

Waters í Egilshöll!!

2006-02-15T13:58:00.000Z

Það munar ekki um það, Roger Waters, einn af stofnendum Pink Floyd og aðalkallinn í sveitinni, verður með tónleika í Egilshöll 12.júní í sumar. Þar ætlar hann m.a. að flytja plötuna Dark Side Of The Moon í heild sinni. Það er alveg á hreinu að ég læt mig ekki vanta. Þess má einnig geta að Waters verður aðal númerið á Hróaskeldu í sumar, spurning að skella sér þangað líka.

Blótið og fleira

2006-02-10T20:10:00.000Z

Þá er törnin sem fylgir Þorrablótinu loksins búin. Mikil en skemmtileg vinna sem fylgir þessu. Persónulega fannst mér blótið í ár, betra en í fyrra og líklega eitt albesta sem ég hef tekið þátt í. Ákváðum að brjóta upp formið á þessu og lögðum upp með aðrar áherslur þegar atriðin voru samin. Að mínu viti gekk það algjörlega upp. Annars var blótið í heild frábært og ég skemmti mér konunglega.

Tók mér óvart videóspólu í gær, droppaði inn í sjoppuna í allt öðrum erindagjörðum en endaði með myndina Oldboy í farteskinu. Ég vissi lítið um myndina annað en að hún væri Kóresk og einhverjir videónördar héldu ekki vatni yfir henni. Hún kom skemmtilega á óvart, mjög frumleg og öðruvísi mynd og laus við Hollywood klisjur. Tékkið endilega á henni.

Mikið lýst mér illa á að Geir Sveinsson sé að verða landsliðsþjálfari okkar Íslendinga. Geir var vissulega frábær leikmaður og mikill leiðtogi á velli, en hefur andskotans ekkert sannað sem þjálfari. Fyrir höndum eru tveir af mikilvægustu leikjum sem landsliðið hefur spilað og koma til með að ráða því hvort liðið kemst á HM og Ólympíuleikana. Fyrst Viggó var of hörundsár til að geta haldið áfram og Alferð ekki á lausu, á að leita út fyrir landsteinana og fá einhvern alvöru kappa. Reyndar er spurning hvort Offsi sé ekki á lausu, skilst að hann sé að hætta hjá Jóa toppmanni og því kjörinn í starfið.

I tried to do it quietly

2006-01-17T23:01:00.000Z

Það var síður en svo það fyrsta sem ég hugsaði þegar ég útskrifaðist frá Grunnskóla Hvammstanga nítjánhundruð og eitthvað, að ég ætti eftir að vera í dómnefnd í söngvarakeppni Grunnskólans síðar á lífsleiðinni. Nei Ísblóm, Murs og Appelsín áttu hug minn allann á þeim tíma. Ég hugsaði því Gunna Sveins þegjandi þörfina þegar ég vaknaði skítþunnur á laugardagsmorguninn eftir að hafa verið í standandi partýi til klukkan 7, það var jú téður Gunnar sem fékk mig í þetta dómarajob. Ég, Kjartan í sjoppunni og Helga Vilhjálms vorum í dómnefnd og ég held að við höfum sloppið ágætlega frá þessu. Punktur keppninnar var tvímælalaust þegar við vorum að afhenda verðlaun fyrir yngri flokkinn, en þá heyrðist pískrað út í sal ,,hver er þessi feiti sem stendur hliðina á Dóra”. Kjartan sást víst daginn eftir með fullann höldupoka af Herbalifevörum og árskort hjá Mikka upp á vasann.

Föstudaginn 27. janúar verða 250 ár liðin frá fæðingu Wolfgangs Amadeusar Mozart, og verður afmælis hans minnst víða um heim. Í síðdegisútvarpinu í dag var rætt við Jóhann Einarsson klarinettleikara um þennan atburð. Hann réði sér vart af spenningi. Ætli föstudagurinn verði almennt stærsti dagur ársins í lífi íslenskra klarinettleikara? Ég verð að muna eftir að fara í ríkið á föstudaginn.

Leikur ársins á sunnudaginn, Man Utd-Liverpool. Leikir liðanna eru tvímælalaust stærstu leikir tímabilsins og skiptir þá staða liðanna í deildinni engu máli. Í fyrsta skipti í langan tíma, finnst mér Liverpool vera með sterkara lið en Man Utd og er það vel. Í þessum leik mætast tveir bestu leikmenn deildarinnar, Gerrard og Rooney. En ég hef rifist við ófáa Man Utd menn um hvor þeirra sé betri, vona að Gerrard sanni mitt mál á sunnudaginn.

Plötur árið 2005

2006-01-12T09:40:00.000Z

Það er víst lenska í bloggheimum að velja hitt og þetta síðasta árs. Best að maður skelli sér með og listi bestu plötur síðasta árs.

Erlendar plötur-topp 5

1. System of a Down – Mezmerize: Algjörlega frábær plata, besta ,,keyra hratt” plata síðan Kill ‘Em All kom út.
2. Sufjan Stevens- Illinois: Nýbúinn að uppgötva þessa plötu, mikið hæpuð af tónlistargúrúum og á það fyllilega skilið.
3. The White Stripes- Get behind me Satan: Var lengi að melta nýjustu afurða dúettins frábæra, er hvorki besta né næstbesta platan þeirra en samt góð.
4. Paul McCartney- Chaos and creation in the back yard: Flott plata, svolítið misjöfn en nokkur snilldarlög að hætti snillingsins.
5. Bloc Party- Silent Alarm: Mjög þétt og heilsteypt plata.

Nokkrar sem banka á dyrnar: QOTSA-Lullabies to Paralyze, Antony and the Johnsons- I am a bird now, The Zutons- Who killed the Zutons, Kaiser Chiefs- Employment.

Íslenskar plötur-topp 5

1. Sigur Rós - Takk: Frábær plata sem verður bara betri við hverja hlustun.
2. Emilíana Torrini - The Fisherman’s woman: Ofboðslega þægileg og afslappandi plata. Kom mér skemmtilega á óvart og mæli algjörlega með henni.
3. Benni Hemm Hemm – Benni Hemm Hemm: Þessi er í miklu uppáhaldi hjá mér, mörg hljóðfæri, miklar útsetningar og grípandi lög. Útsetningin á ,,Til eru Fræ” er algjör snilld.
4. Trabant- Emotional: Frábært tónleikaband með mikið sprell og læti. Platan er ofboðslega misjöfn, bæði snilldarlög og nokkur mjög döpur.
5. Hjálmar – Hjálmar: Ná kannski ekki að fylgja frumrauninni eftir en skila samt mjög þéttri og vandaðari plötu.

Nokkrar sem banka á dyrnar: Jeff Who – Death before Disco, Dr. Spock – Dr. Phil, Rass – Andstaða, Bubbi – Í 6 skrefa fjarlægð frá paradís.

Þannig var nú það, kannski að ég fari svo að gera upp Staðarskálamótið, ég ku hafa svikist um það síðustu 3 ár.

Nýtt ár

2006-01-12T00:54:00.000Z

Djöfull er DV ósmekklegt blað, ég ætlaði ekki að trúa mínum eigin augum þegar ég sá forsíðu þess í gær. Þeir gengu svo langt yfir strikið í umfjöllun sinni um ,,kynferðismálið" á Ísafirði að það hálfa væri yfirdrifið. Ég veit ekki hvað blaðamenn og sérstaklega ritsjórar þessa sorprits halda eiginlega að þeir séu, að þeir geti bara tekið lög þessa lands í sínar hendur og dæmt menn og málefni eftir eigin geðþótta. Og því miður þá er þetta ekki í fyrsta skipti sem þetta gerist. Fólki er ofboðið og á að sýna það í verki og hætta að kaupa þetta sorp, skýrari verða ekki skilaboðin.

Vont og venst ekki

2005-12-28T12:40:00.000Z

Það mætti segja mér að næsta fjölskylduboð verði vandræðalegt

Við unnum þið eruð aumingjar

2005-12-27T00:04:00.000Z

Fréttamenn klifa á því að Evo Morales sé fyrsti „innfæddi Bólivíumaðurinn“ sem kosinn er forseti. Nú hafa forsetar Bólivíu verið allmargir. Getur verið að þeir hafi allir fæðst erlendis?Eða er hér á ferð enn eitt dæmi um að amerísk hugsun sé þýdd hugsunarlaust og búin þar með til merkingarleysa. Er átt við að Morales sé fyrsti indíáninn sem verður forseti?

Svo er hið árlega Staðarskálamót handan við hornið, eitt af því fáa sem fær mig til að missa svefn af spenningi. En meira um það síðar.

Í skammdeginu vildi henda að villtust bestu menn

2005-12-16T00:17:00.000Z

Þá er það ljóst að Sparisjóðurinn fær grunnskólann í úrslitin í spurningakeppni fyrirtækjanna, en grunnskólinn sló sláturhúsið út eftir framlengingu í kvöld. Spurningakeppnin hefur slegið í gegn og alveg ótrúlegasta fólk lagt leið sína á þinghúsið að fylgjast með, vonandi að þetta verði árviss viðburður.

Það getur ekki klikkað þegar Mugison og Hjálmar leiða saman hesta sína og það gerir það svo sannarlega ekki eins og eftirfarandi dæmi sannar

Annars allt brjálað að gera hjá manni þessa dagana og virðist ekkert lát á því. Ég færi ykkur fleira þegar ég finn hjá mér löngun og tíma.

Hugrenningar

2005-12-03T14:55:00.000Z

Það var sérdeilis prýðileg hugmynd hjá sveitafélaginu að bjóða upp á afslátt fyrir eldri borgara í salinn á þriðjudaginn, þetta varð til þess að þeir Mási, Kalli Eggerts, Kiddi Guðmunds og Bibbi Eyjanesson létu loks sjá sig á körfuboltaæfingu. Þrátt fyrir að vera á svipðum aldri, er líkamlegt atgervi og form þeirra félaga ansi misjafnt að gæðum. Mási hefur ekki borið sitt barr síðan hann sleit háræðina um árið. Hann hefur á fáum árum breyst úr, þindarlausum langhlaupara í alltof litlum og þröngum stuttbuxum þannig að flestir drógu faðerni barna hans í efa, í miðaldra kall með velmegunarmaga. Og vegna þverrandi þols hefur klukkukunnáttu Mása hrakað svo mjög að hann mætir aldrei fyrr en rúmur hálftími er búinn. Kiddi hefur verið eins frá því ég man eftir mér, rólegur og yfirvegaður og getur skorað furðu körfur úr fáranlegum færum yfirleitt með öfugum snúningi beint í andlitið á manni. Kiddi fær tvímælalaust verðlaun fyrir bestu ástundun.
Kalli er fáum líkur, með mikinn talanda en minni skýrleika, hittir sjaldnast körfuhringinn nema þegar ég er á móti honum í liði og þá er hann yfirleitt sjóðandi heitur og setur niður hverja körfuna á fætur annarri. En því miður fyrir Kalla er skotið í lið og því lendum við alltaf saman. Líkamlegt atgervi Bibba er ósanngjarnt, hann storkar öllum lögmálum og gerir sitt besta til að leggja í rúst, hugsjónastarf þeirra Þorgríms Þráinssonar og Eyjólfs Alkaklækis. Hann hefur aðeins mætt á eina æfingu í vetur en það var ekki að sjá, enda hljópann og djöflaðist í einn og hálfan tíma og blés ekki úr nös eftir æfingu meðan við hinir, lágum hreyfingalausir eins og hrúgaldið sem binni magg vakti með ryksugunni daginn eftir partý á melavegi 12 um árið.

Mikið er spurningaþátturinn Spark illa lukkaður. Þetta á að vera svipað consept og Popppunktur Dr Gunna, en mistekst algjörlega. Þátturinn er álíka óspennandi og íslenski Bachelorinn og manni gæti ekki verið meira sama hver vinnur svona eins og í bachelornum, ef sigur skildi kalla. Síðan er Þórhallur Dan sennilega leiðinlegasti sjónvarpsmaður sögunnar, svo tilgerðalega hress og ófyndinn að mann langar meira að bíta í blautan ullarvettling en að hlusta á hann í mínútu.

Ég hef verið að hlusta á “Hypnotize”, nýja diskinn með System Of A Down. Hann er fínn en stendur meistaraverkinu “Mezmerize” sem kom út fyrr á þessu ári, langt að baki. Það er svo sem engin skömm þar sem “Mezmerize” er að mínu mati langbesti diskur ársins 2005. En tékkið á lagi númer 4 á nýja diskinum, laglínan er stolin úr laginu ,,Sá ég Spóa suðrí móa” að öllum líkindum er um óviljaverk að ræða enda neita ég að trúa að SOAD fái innblástur þaðan.

Takk fyrir mig

2005-11-29T00:16:00.000Z

Skellti mér í gærkveldi ásamt Bobby graða, á tónleika Sigur Rósar í Laugardalshöllinni. Þetta er sennilega einhver magnaðasta upplifun sem ég hef orðið vitni að, ef fæðing barnanna minna er undanskilin. En tónleikarnir já, í fyrsta lagi er frábært að Laugardalshöllin sé loksins til taks fyrir tónleikahald enda margfalt betri heldur en bergmálshöllin í Grafarvoginum. Umgjörðin var alveg frábær með ótrúlega flottu samspili ljóss og skugga og síðan myndasýningu sem skapaði magnaða og dulúðlega stemmingu.

Piltarnir í Sigur Rós voru í feykna formi, vel studdir af strengjasveitinni Animu og níu manna blásturssveit. Þeir renndu sér í hvert lagið á fætur öðru og eyddu engri orku í að tala við áheyrendur, enda ekki þekktir fyrir málæði eða sagnagleði. Það er allavegana ljóst að þeir ógna seint meti þeirra Skarðssystra í mörgum töluðum orðum á mínútu.

Það er verulega erfitt að nefna einhverja hápunkta frá tónleikunum enda samfelldur hápunktur. Lagalistinn ótrúlega fjölbreyttur og góður, en lögin ,,Viðrar vel til loftárása”, ,,Glósóli” og ,,Hafssól” fannst mér frábærust. Niðurstaðan er sem sagt að Sigur Rós héldu einhverja bestu tónleika Íslandssögunnar og sýndu og sönnuðu að þeir eru og verða langbesta hljómsveit sem Ísland hefur alið.

Pink Floyd tónleikar

2005-11-23T23:47:00.000Z

Það er ekki hægt að segja að Helga Hinriks og Mundi hafi ráðist á garðinn þar sem hann er lægstur, þegar þau ákváðu að halda Pink Floyd tribjút tónleika. Alltaf gaman þegar fólk fær svona flottar hugmyndir og lætur þær verða að veruleika, en tónleikarnir voru sem sagt haldnir síðasta laugardagskvöld í þéttsetnu félagsheimili á Hvammstanga. Skemmst er frá að segja að tónleikarnir heppnuðust að flestu leyti vel og umgjörð þeirra til mikillar fyrirmyndar.

Hljómsveitin var skipuð einvala liði með Silla og Óla Teit fremsta meðal jafningja, en Óli var í banastuði og rúllaði upp hverju gítarsólóinu á fætur öðru eins og hann hefði samið þau. Kjartan og Valdi sungu flest lögin og stóðu sig nokkuð vel, sérstaklega Valdi sem átti frábæra spretti í Brain Damage, Mother og Fearless. Kjartan sýndi góða takta í hinu stórgóða lagi Time og kom einnig mjög sterkur inn í Hey You. Helga Hinriks söng síðasta lag fyrir hlé, The Final Cut, og ætti bara að halda sig við skipulagninguna enda frábær í slíku.

Hljómsveitin virkaði örlítið stirð fyrri hluta tónleikana, en eftir hlé small allt saman með bullandi keyrslu og þéttleika. Tónleikarnir enduð svo á hinu óviðjafnanlega Comfortably Numb og slíkt var stuðið að mann langði helst að rífa sig úr að ofan og fleygja stólum í allar áttir. En sökum plássleysis og skorts á þori, sat ég sem fastast og hélt bara áfram að góna á hnakkann á Gumma Vil, sem sat fyrir framan mig og virkaði hátt í þrír metrar á hæð þegar ég reyndi að sjá sviðið.

Djöfulsins snilld

2005-11-23T13:59:00.000Z

Orðið á götunni segir að Rolling Stones verði með tónleika í Reykjavík 06.06.2006. Spurning að fara strax í röð til að fá miða, allavegana ætla ég ekki að missa af tónleikum aldarinnar.

Hugleiðing dagsins

2005-11-17T10:38:00.000Z

Á hverju var sá sem fyrstur manna ákvað að éta hlutinn sem kemur úr afturendanum á hænum. Líklega var hann á einhverju miklu sterkara en andrúmsloftinu..................

Það er allt fyrir bí

2005-11-14T09:31:00.000Z

Ég veit ekki hvaða krumpaða heilafruma stjórnaði því að ég lét til leiðast að fara á rjúpu með Hödda og Skúla um síðustu helgi en það er á hreinu að ég drekk hana frá mér við fyrsta tækifæri. Höddi var búinn að suða í mér í hálft ár um að koma með sér og þar sem ég nennti ekki að hlusta á hann lengur, ákvað ég að skella mér. Ferðin var hreint helvíti þvert á loforð Hödda um að þetta yrði aðeins stutt skemmtiganga.

Það var niðamyrkur út þegar klukkan vakti undirritaðann langtþvífráútsofinn klukkan 7:30 stundvíslega, stuttu síðar hringdi Offsinn og áréttaði að það væri ræs klukkan 8 og ekki mínútu seinna. Ég skeit og setti í mig linsurnar og var klár rétt fyrir ræs. Eitthvað virtist Skúli eiga eftir að stilla á vetrartímann því hann skreið ekki á melaveginn fyrr en rúmlega 9 eða um það bil sem ég var að hengja upp snöruna eftir að hafa horft á Men in Black í korter. Ferðin byrjaði ekki glæsilega því skrjóðurinn gaf upp öndina í fyrstu brekku og því varð ,,skemmtigangan” mun lengri og erfiðari en ella. Ég hélt að ferðin uppeftir yrði mitt síðasta enda sökk ég upp að hnjám í hverju skrefi meðan Skúli fauk uppeftir enda ekki nema tæp 50 kíló. Offsinn hélt í mér lífinu með loforðum um sléttlendi eftir næstu brekku (sem átti víst að vera sú síðasta) og drekkutíma upp á hæðinni, hann sveik bæði. Hver brekkan rak aðra og ég var farinn að blóta Offsanum og öllu í kringum mig eins og Rúna Matt á meðal degi. Til allrar hamingju var ég ekki sá eini sem var að bugast í fjallgöngunni því Ævar bróðir Offsa var farinn að sjá ofsjónir, heilsandi klettum í vissu um að þar færu lifandi manneskjur. Þessi hegðun er með fullu skiljanlega þegar tekið er tillit til klæðnaðar HK sem var búinn eins og hann væri að flytja á fjallið og sennilega með óráði af hita.

Til að gera langa sögu stutta þá var þessi ferð hundleiðinleg og með öllu tilgangslaus. Við gengum fjallið þvert og endilangt án þess að sjá einn einasta fugl, sem skiptir kannski litlu því ég hefði í besta fallið drepið þá úr hlátri í því ástandi sem ég var í. Það var enginn drekkutími á fjallinu eins og mér var lofað og síðan var ég á sléttbotna íþróttaskóm, sem miðað við aðstæður hefðu nýst betur sem skautar en fjallgöngubúnaður. Það er nokkuð ljóst að þessa vitleysu geri ég aldrei aftur, frekar fer ég í hina árlegu gönguferð björgunarsveitarinnar með Eyþóri og félögum.

Er Egill heima?

2005-10-30T16:55:00.000Z

Mikið er gaman þegar eitthvað óvænt gerist og þannig var það einmitt í gærmorgun. Ég var vakinn af værum blundi rúmlega níu með símtali frá Chile. Á línunni var Bjarki ,,frændi” að játa fyrir mér hversu mikið honum þætti til mín koma og hvort ég ætlaði ekki að endurgjalda þessi hlýju orð með heimsókn til sín seinnipartinn. Ég sagðist að sjálfsögðu myndi skoða það alvarlega þrátt fyrir einhverjar þúsundir kílómetra skilji okkur að. Þessi ber að geta að Bjarki var sennilega á þriðju flösku og því tímaskyn og fjarlægðir afstæðir hlutir. Þetta símtal var vissulega óvænt og ætli ég hafi ekki verið svipað hissa og Sverrir Hjalta þegar Halli Ara hringdi í hann hérna um árið og þóttist vera frá lögreglunni. Það er samt öruggt að ég skildi mun hressari við Bjarka heldur en Sverrir við Halla.

Ég kíkti á Þinghúsið áðan og keypti mér nýbakað með miðdagskaffinu. Ég kom mér vel fyrir vopnaður kræsingum og ætlaði að sökkva mér ofan í lesbók moggans sem ég hafði sparað fyrir þessa unaðsstund. Mér til skelfingar fann ég hvergi lesbókina, ég snéri öllu á hvolf en allt kom fyrir ekki, hún fannst hvergi. Vonbrigðin voru slík að ég leifði ilmandi tebollunni og sit nú uppi mun menningarlega fátækari en ella. Lesbók moggans er mér í dag eins og íþróttasíða þriðjudagsmoggans var mér fyrir 15 árum eða fyrir tíma internetsins. Lesbókina get ég reyndar nálgast á netinu en það er bara ekki sami fílingurinn.

Ég vil svo benda þeim sem eiga eftir að sjá myndina Sin City eftir Robert Rodriguez, að hypja sig út á næstu leigu og taka hana hið snarasta. Flottasta og svalasta mynd ársins þrátt fyrir að okkur Kjartani hafi tekist að sofna yfir henni í gærkveldi.

Því má andskotinn sjálfur svara

2005-10-28T20:25:00.000Z

Ég hef aldrei skilið afhverju smávaxið fólk situr alltaf með sætið í fremstu stillingu þegar það er farþegi frammí. Frekar pirrandi þegar maður sest í sæti þar sem einhver dvergurinn hefur setið og endar hálfur inní hanskahólfinu.

Ég er nú enginn sérstakur áhugamaður um auglýsingar og yfirleitt leiðist mér þær, þó eru tvær í gangi núna sem ég hlæ endalaust að. KB banka auglýsingarnar með Þorsteini Guðmundssyni eru endalaust fyndnar, ég fæ bara ekki leið á þeim enda maðurinn snillingur. Eins er Icelandair auglýsingin þar sem Óttar Proppe er að syngja þjóðsönginn algjör snilld, þessi rödd og þessi maður er algjört bíó. Hver gróf eiginlega þennan mann upp og gerði hann að söngvara, það hefur allavegana verið mikill húmoristi eða einhver á myljandi eiturlyfjum.

Skora svo á alla að tékka á Chaos and Creation in the Back Yard, nýja Paul McCartney diskinum sem er flottur og sannar það sem ég hef alltaf sagt, Paul er langbesti bítillinn.

Og þraut þína kann enginn né vill gútera

2005-10-27T17:38:00.000Z

Hversu mikil snilld er að The white stripes séu á leið til landsins, mér er skapi næst að hoppa hæð mína í loft upp í fullum skrúða....bara ef ég gæti hoppað.

Airwaves 2005

2005-10-26T12:30:00.000Z

Ég lét loks verða af því að skella mér á Airwaves, hef ætlað undanfarin ár en ávallt fundið einhverja lélega afsökun fyrir að fara ekki. En svona var dagskráin hjá mér.
Miðvikudagur
Lítt spennandi dagskrá en hafði samt áhuga að sjá nokkur bönd. Kom seint í bæinn og missti því af Nilfisk og Búdrýgindum sem ég hefði annars kíkt á. Seinna um kvöldið voru Benni Hemm Hemm og Jakobínarína að spila á Grandrokk og stefnan tekin á það. Ég var greinilega ekki sá eini sem hafði hug á að sjá þessi bönd því þegar ég mætti á Grandrokk var komin röð langt út á götu og því sénslaust að komast inn. Ég rölti því frekar svekktur niður á Gauk og sá þar Dikta, I Adapt og Days of our Lives. Tvær fyrrnefndu voru sæmilegar en aðrir minna. Þannig að fyrsti í Airwaves var vonbrigði.
Eina athyglisverða við þetta kvöld var þegar ég mætti að Offsastöðum og varð vitni að hrotukeppni þeirra feðga þar sem Gussi Junior vann á sjónarmun og lofar það ekki góðu fyrir nágrannanna á Boðagrandanum.

Fimmtudagur
Tók kvöldið snemma og byrjaði í Hafnarhúsinu. Mætti þegar Skátar voru að hefja upp rausn sína. Ég veit engin deili á Skátunum en þeir voru virkilega skemmtilegir enda mættir uppstrílaðir í plastgöllum með hressilega sviðsframkomu og ekki skemmdu þýskir frasar þeirra milli laga. Mér skildist að þeir væru að segja fólki að ,,þeir væru flugvél" á þýsku. Næstir á svið voru Apparat Organ Quartet, vopnaðir fjórum hljómborðum og einum trommuheila. Sá aðeins 3 lög og missti því miður af þeirra helstu slögurum, en frétti að þeir hefðu átt frábæra tónleika.

Því næst var ferðinni heitið upp á Þjóðleikhúskjallara þar sem Pétur Ben og José González, ég mætti tímanlega sem betur fer því staðurinn varð fljótt pakkaður. Pétur sem frægastur er fyrir að semja Murr Murr ásamt Mugison, átti flott kvöld og lofar svo sannarlega góðu. Hápunkturinn var þegar hann tók Billie Jean í mergjaðari útgáfu. Næst var röðin komin að hinum sænska José sem hefur verið að slá í gegn á síðustu vikum. José þessi var svipað ræðinn og Ari á Skarfhóli, með svipað líflega sviðsframkomu og Palli Bessó en rödd eins og Nick Drake, blanda sem getur ekki klikkað. Lögin voru flest svipuð en ofboðslega þægileg og fóru vel í mannskapinn, hans besta voru coverlögin tvö, gamalt Portishead lag og Joy Divison lagið Love Will Tear Us Apart sem hann flutti í óvenjulegum útgáfum.

Ég gerði ráð fyrir að Grandrokk væri fullt út úr dyrum þar sem Deep Jimi & The Zep Cream voru að spila og ákvað þá að klára kvöldið á Kjallaranum. Síðasta atriði var listamaðurinn Eberg sem hafði sér til aðstoðar ofboðslega sexy sellóleikara (kona) og trommara. Þau komu verulega á óvart og ég sá ekki eftir að hafa kíkt á þau (hana).
Niðurstaða: Flott kvöld.

Föstudagur
Ég ákvað að nenna ekki að standa í biðröðum allt kvöldið og valdi mér því einn stað til að eyða kvöldinu á. Hafnarhúsið varð fyrir valinu og þegar ég mætti var Hölt Hóra (hljómsveitin) að ljúka leik. Næstir á svið voru glysrokkararnir í Sign, þéttir og vel spilandi en náðu ekki athygli minni sem reyndar var mest á barnum þetta kvöldið.......því miður. Ég þóttist þó greina Mötley Crue og jafnvel Hallowen áhrif hjá þeim. Næstir komu svo Singapore Sling en þrátt fyrir að bera eitt flottasta nafnið í bransanum og hafa verið að gera góða hluti úti í heimi, náðu þeir athygli minni ekki af barnum. En það átti eftir að breytast um leið og Dr Spock stigu á stokk enda rúlluðu þeir kvöldinu upp. Hrikalega þéttir með vægast sagt líflega sviðsframkomu og algjörlega mergjað gigg. Ég hef ekki komist í eins mikinn fíling síðan að Overdose tryllti líðinn á grunnskólaárshátíðinni árið fyrir krist. Eina sem skyggði á gleðina var þegar Óttar Proppe mætti ber að ofan í bleikum spandexbuxum en það er sjónmengun af verstu sort.

Næstir á svið var Hollenskt tríó sem er upphitunarhljómsveit Juliette & The Licks og kom í stað Mínus sem forfölluðust. Þeir voru skemmtilegir á sviði með fínt gigg þrátt fyrir lítið eftirminnileg lög. Síðasta atriði kvöldsins var svo leikonan heimsfræga Juliette Lewis og hennar band. Ég var með þónokkrar væntingar til þeirra enda mikið hæpuð af fjölmiðlum og ekki síst af Jóni Ívari sem var við það að missa legvatnið af spenningi. Þau byrjuðu af miklum krafti og það verður ekki tekið af Júllunni að hún er rokktæfa af guðs náð en því miður þá eru lögin einfaldlega ekki nógu góð. Þau ollu mér nokkrum vonbrigðum og það er eitthvað sem segir mér að ef ekki væri fyrir Júlluna þá væru þau í besta falli aðal númerið á Nikkabar.
Eftir þetta var svo farið og skvett rækilega í sig.
Niðurstaða: Ágætt kvöld með Dr Spock sem langbesta band.

Laugardagur
Dagskrá Hafnarhússins var skotheld og því ákvað ég að taka kvöldið snemma og mætti þegar Heiðar úr Botnleðju og bandið hans Viking Giant Show hófu leik. Þeir byrjuðu í rólegri kassagítarsstemmingu en færðu sig út í rokkið þegar leið á tónleikana. Þetta nýja stöff hans Heiðars virkaði dúndurvel bæði rólegu lögin sem rokkið. Mjög flottir tónleikar hjá þeim félögum. Næst á svið var pönkhljómsveitin Rass sem stakk á ýmis kýli í þjóðfélaginu með kolsvörtum og beinskeyttum textum. Þeir eru eiginlega of góðir hljóðfæraleikarar til að geta verið pönkhljómsveit en klæðaburður, útlit, loðnir upphandleggir og hegðun sverja sig vel inn í pönkmenninguna.

Það var viðeigandi að Jeff Who kæmu á eftir Rass-urum enda úr gjörólíkri átt. Eru mjög ,,erlendis" og svipa til Franz Ferdinand og það telst nú ekki ónýtt. Þeir Jeffarar virka mjög samæfðir, mikil spilagleði í gangi og flest lögin grípandi og töff. Það eina sem pirraði mig var hversu leiðinlegar týpur þessir drengir eru. Bendandi á félaga sína út í sal, flissandi eins og smástelpur og babblandi við salinn eins þeir væru staddir á unglingaballi í Miðgarði.

Síðustu tvö böndin komu frá Bretlandi. Það fyrra, Union Of Knives virkaði engan vegin enda búnir að hækka allt í botn þannig að mér leið eins og ég væri að horfa á kvöldfréttirnar með föður mínum. Hið síðara var eitt af stóru nöfnunum á hátíðinni. The Zutons koma frá hinni mætu borg Liverpool og hafa verið að gera það gott út í heimi. Ég hafði talsverðar væntingar og þau brugðust þeim svo sannarlega ekki, opnuðu giggið á snilldarlaginu Zuton Fever og eftir það var ekki aftur snúið. Hvert skemmtilega lagið rak annað og ekki skemmdi ægifagur saxafónleikari (kona svo það sé á hreinu) fyrir. Það er pottþétt að hún fékk flest karlmannshjörtun í salnum til að slá hraðar þegar hún liðaðist eggjandi um sviðið. En sem sagt frábær endir á frábæru kvöldi en þetta voru síðustu tónleikarnir sem ég sá á hátíðinni þar sem ég nennti ekki að troðast inn á kjaftfullann kjallarann til að sjá Úlpu og Þóri.

Ef þú ert þjakaður þrúgandi fargi

2005-10-25T21:06:00.000Z

Einhvern tímann verður allt fyrst. Veit ekki hvort ég hef nennu til að halda þessu úti en það kemur bara í ljós.